دِ فِینت از سال 1995 تا 1999 سه آلبومِ سِن سیِرا (Sine Sierra)، مِدیا (Media) و بلنک ـ وِیو آکِید (Blank-Wave Arcade) را منتشر و بهمرور شخصیتِ سینت ـ پانک و دنس ـ پانکیِ خود را تثبیت کرد. سال 2001 که آلبوم دنس مِکابرا (Danse Macabre) را منتشر کرد، دیگر رسماً صدای دنس ـ پانکیِ مخصوص خودش را داشت. دِ فِینت تا سال 2008، که سَدل کریک را ترک کرد، آلبوم وِت فرام بِرث (Wet from Birth) را منتشر کرد و آلبوم فسینِیشن (Fasciinstiion) را سال 2008 با لِیبل مستقلِ خود، بلنک.وِیو (blank.wav) منتشر کرد. سال 2014، آلبوم دوم اَبیوز (Doom Abuse) را با لِیبل اِسایکیو میوزیک (SEQ Music) منتشر کرد و سال 2019 با آلبوم ایگووِرک (Egowerk) مجدداً به سَدِل کریک بازگشت. در تمام این سالها، تغییرات متعددی در گروه دِ فِینت اتفاق افتاد، اما تاد فینک و کلارک بِیچل همواره اعضای ثابت و تغییرناپذیر دِ فِینت بودند و گروه در طول این سالها روی صداسازیهای دنس ـ پانکی کار کردند و در کنار گروههایی مانند اِلسیدی سَوندسیستم (LCD Soundsystem) از هنرمندانی بودند که صداهای دورۀ جدید موسیقی دنس پانک را تعریف کردند، دورهای که سینتهای چندلایه و پُرقدرت به بافت موسیقی دنس پانک اضافه شدند و معنای حقیقیِ Dance-Punk Revival را تولید کردند. در نگاهی گذرا به آثار دِ فِینت، آلبوم بلنک ـ وِیو آکِید وقتی منتشر شد، با امتیازِ 8.1 از مجلۀ پیچفورک (Pitchfork) در شمار برترین آلبومهای موسیقیِ سال قرار گرفت. اما آلبومهای بعدی گروه با بیاعتنایی منتقدان همراه شد، گویا منتقدان هدف و ارزش دِ فِینت را درک نکرده بودند، در حالی که افزایش روزافزونِ مخاطبانِ دِ فِینت از ابتدای فعالیتش تاکنون نشان میدهد که این پروژه در ابتدا گروه کوچک و مستقل امریکایی بوده که با هدف اجراهای دنس پانکی در امریکا کارش را شروع کرده و تا ابتدای سالهای 2000 با همان طرفداران چندصدهزارنفری کارش را ادامه داده و تا سالهای 2020، که به شکل صعودی به گوشِ جهان برسد و در ماه پانزده بیست میلیون شنونده فقط در اسپاتیفای داشته باشد، مشغول شکلدهی به موسیقیای بوده که خودش بخش مهمی از تاریخ آن شده؛ دِ فِینت میتوانست در پی ترندهای روز برود و مثل بسیاری از هنرمندان دیگر، ژانرها و صداهای مختلف را در پی مخاطبان جدید امتحان کند، اما دنس پانک دورۀ جدید را شکل داد و حالا که بار دیگر صداهای دنس پانکی در دنیا طرفداران جدی پیدا کرده، وقتی صداهای دِ فِینت را از ابتدا مرور میکنیم، ایمان تزلزلناپذیرِ دِ فِینت به سفرِ صوتیاش برایمان روشنتر میشود.
