کتابِ چگونه یک قطعه آهنگ بنویسیم؟ (How to Write One song) سال 2020 منتشر شد و منتقدان مجلههای موسیقیِ «پیچفورک» (Pitchfork) «رولینگ استونز» (Rolling Stones)، «اِن اِم ای» (NME) و بسیاری نشریات معتبر امریکاییِ دیگر مرورهای تحسینآمیزی دربارهاش نوشتند. این کتابِ کوچک اثری در حوزۀ خلاقیت و بر «آهنگنویسی» متمرکز بود و، از این لحاظ، همتایی نداشت. احتمالاً، علاوه بر عنوانِ گیرا، مستقیم و نویدبخشِ کتاب، سابقۀ حرفهایِ نویسندهاش، جف توییدی، در دیده شدن گستردۀ کتاب نقش مؤثری داشت. در همین سال، چگونه یک قطعه آهنگ بنویسیم؟ از کتابهای پُرفروش سالِ نیویورک تایمز شد و نام توییدی برای چندمین سال متوالی در اخبار فرهنگ و هنرِ رسانههای امریکا پیچید. طی دو سال قبلش، او دو آلبوم سولو با نامهای گرم (2018) و گرمتر (2019) منتشر کرد که هر دو را منتقدان پسندیدند و آلبومِ گرم او در فهرست پنجاه آلبوم برتر سالِ مجلۀ «پیچفورک» جا گرفت. پیش از این سالها، توییدی و گروهش، «ویلکو» (Wilco)، هفت بار نامزدِ جایزۀ گرَمی شده و دوبار آن را به دست آورده بودند. آلبوم یانکی هتل فاکستروتِ (Yankee Hotel Foxtrot) ویلکو هم همواره در میان آلبومهای مهم تاریخ میدرخشید و تمامِ اینها فقط بخش کوچکی از افتخارات ویلکو بود.
با این حال، به نظر میرسید، فراتر از تمامِ موفقیتها و دستاوردهای توییدی در عالم موسیقی، خودِ کتاب چگونه یک قطعه آهنگ بنویسیم؟ در طی رَوَندی مشخص، مخاطبانش را به هدفی میرساند که در عنوانش بسیار شفاف مطرح شده بود: فهرستِ کتاب از اثری «کارگاهی» حکایت و مسیر مشخصی را پیشِ روی مخاطب ترسیم میکند؛ از سویی، تمرینها و پیشنهادهایی در کتاب مطرح میشود و، از سوی دیگر، توییدی در مقام مربی دلسوز و کارکُشتهای ظاهر میشود که گاهی از تجربیات خود میگوید، گاهی دربارۀ روحیات مفید و مخربِ آفرینشگر حرف میزند و گاهی راههای خلاقانهای نشانِ او میدهد ــ در بخش اول کتاب، توییدی بیش از هر چیز بر ذهنیت و نگاه مخاطب متمرکز است و، در بخشهای بعدی، سروقت تکنیکها و تمرینها میرود. در بخشهای پایانی کتاب نیز، زمانی که آهنگ شکل گرفت، دوباره به ذهنیتِ آهنگنویسی برمیگردد و راهی که مخاطب کتاب، پس از ساخت آهنگ، پیشِ رو دارد برایش مشخص میکند.
